​

Na zmętnienie soczewki choruje blisko 800 tysięcy osób w Polsce. Na całym świecie liczba ta wzrasta do 20 milionów pacjentów. Choroba ta objawia się zaburzeniami widzenia, a pacjent odczuwa stopniowo pogarszający się wzrok, dyskomfort podczas patrzenia się na miejsca emitujące światło, a także zauważa pojawiające się w polu widzenia plamki. Nieleczona przypadłość może prowadzić do trwałej ślepoty, a nawet zaniku gałki ocznej. Jak leczyć zaćmę? Czy jedyną skuteczną metodą jest operacja zaćmy?

Zapadają na nią głównie osoby starsze, które ukończyły już 60. rok życia, dlatego jest ciężka do zaobserwowania i zdiagnozowania, ponieważ wzrok z wiekiem ulega pogorszeniu i osoby te mogą często bagatelizować objawy. Zaćma jest jedną z najczęstszych chorób degeneracyjnych oczu. Schorzenie jest mętnieniem soczewki, której najważniejszą rolą jest umożliwienie ostrego widzenia rzeczy położonych w różnych odległościach.

Najczęściej wykorzystywaną metodą leczenia katarakty jest fakoemulsyfikacja, czyli zabieg chirurgiczny, polegający na rozbiciu zmętniałej soczewki za pomocą fal ultradźwięków i usunięcia jej resztek z oka. Na miejsce zajętej soczewki wszczepia się nową. Operacja ta przeprowadzana jest w znieczuleniu miejscowym kroplowym. Najczęściej zabieg trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. Jest to krótki zabieg (w znieczuleniu kroplowym), po którym pacjent szybko wypisywany jest do domu – nawet tego samego dnia. Jest to jedna z najczęściej stosowanych metod operacji zaćmy. Wejdź tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat tej metody operacji zaćmy: http://www.kardiotel.pl.

Istnieją również inne metody operacji zaćmy. Wśród nich znajduje się technika non – phaco, która jest bezszwową metodą operacji, podczas której również wykonuje się małe nacięcie oka. Soczewkę wyprowadza się tutaj przez tunel twardówkowy, czyli nacięcie w gałce ocznej o średnicy 6-7 mm.

ECCE z kolei to zewnątrztorebkowe usunięcie zaćmy, czyli klasyczna metoda operacyjna, podczas której oszczędza się torebkę tylną soczewki, pozostawiając ją na miejscu i wszczepia się implant tylno komorowy – pomiędzy tęczówkę a zachowaną torebkę. Jednak obecnie odchodzi się od tej metody, ponieważ niesie ona ze sobą największe powikłania ze względu na konieczność wykonania dużego nacięcia w gałce ocznej.

 

Materiał zewnętrzny