29 sierpnia 2017 Udostępnij

Jak rozmawiać z podopiecznymi z zaburzeniami mowy? Wskazówki praktyczne

Z wiekiem u wielu pacjentów pojawia się afazja, osłabienie mięśni gnykowych lub oddechowych, które skutkują niewyraźną lub niezrozumiałą wymową. Praca opiekunki osób starszych może być problematyczna, kiedy u podopiecznych pojawiają się zaburzenia mowy. Jednak wystarczy zastosować się do kilku wskazówek, aby znacznie ułatwić komunikację z seniorem.

Zaburzenia mowy w wieku podeszłym najczęściej są spowodowane uszkodzeniem mózgu. Mówimy wtedy o afazji, czyli sytuacji, w której narząd mowy pozostaje w dobrej kondycji, a problemy z komunikacją pochodzą z zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego. Wyróżniane są dwa główne typy afazji: Brocki oraz Wernickego. Z zaburzeniem mowy Brocki mamy do czynienia, kiedy podopieczny rozumie wszystkie wypowiadane w jego kierunku słowa, jednak sam nie jest w stanie komunikować się z otoczeniem. Do tego typu schorzenia dochodzi najczęściej w wyniku uszkodzenia płata czołowego np. w wyniku udaru mózgu. Afazja Wernickego to stan, spowodowany zmianami w płacie skroniowym, w którym pacjent prawidłowo wypowiada dowolne komunikaty, jednak nie rozumie wydawanych mu poleceń.

Jak porozumiewać się z osobami z afazją?

Do komunikacji z podopiecznymi z zaburzeniami mowy przede wszystkim potrzebna jest cierpliwość i empatia. U większości pacjentów objawy nasilają się w stresie, dlatego ważne jest, aby podczas rozmowy wykazywać się zrozumieniem i życzliwością. Kolejnym niezbędnym elementem jest kontakt wzrokowy, który znacznie uławia zrozumienie przekazywanych komunikatów. Dobra opiekunka osób starszych będzie potrafiła zrozumieć niewerbalne sygnały wysyłane jej przez podopiecznego, co w zasadzie umożliwia komunikację bez słów.

Krótkie polecenia i gesty

Podczas rozmowy z seniorem cierpiącym na afazje warto używać jak najprostszych zdań zawartych w krótkiej formie. Zadając pytania najlepiej stosować formę umożliwiającą udzielenie odpowiedzi „tak” lub „nie”, którą podopieczny może przekazać skinieniem głowy lub mrugnięciem oczami. Dodatkowo, warto uzupełnić wypowiedź o gestykulacje, która ułatwi osobie starszej zrozumienie naszych intencji.

Skupienie na podopiecznym

Porozumiewanie się z osobami chorymi na afazję wymaga od opiekunki skupienia się na podopiecznym. Pomocne może okazać się wyeliminowanie z otoczenia wszystkich bodźców, które mogą rozpraszać seniora, oraz źródeł hałasu utrudniających komunikację. Często, po pierwszych niepowodzeniach pomiędzy opiekunką a podopiecznym wytwarza się własny, unikalny sposób porozumiewania się, który składa się z mieszanki języka mówionego, pisania, gestykulacji oraz obrazków.

Krótkie komunikaty i ograniczenie hałasu

Opiekunki osób starszych powinny nauczyć się porozumiewać za pomocą krótkich, zrozumiałych komunikatów. Podczas rozmowy lepiej wybierać pytania zamknięte, na które podopieczny może odpowiedzieć skinięciem głowy lub łatwym gestem. W trakcie komunikacji z seniorem należy ograniczyć do minimum potencjalne źródła hałasu, które mogą zagłuszać wypowiadane przez osobę starszą słowa. Podopieczni z osłabionymi mięśniami oddechowymi mówią bardzo cicho, dlatego warto zwracać uwagę na ruch ich warg, co znacznie ułatwia zrozumienie wypowiadanych słów.

https://promedica24.com.pl/opieka-nad-osobami-starszymi-poradnik/

Artykuł sponsorowany

Redakcja

farmactive.pl